BCH Aankoopbeleid
Ten aanzien van het aankoopbeleid zijn er ook wezenlijke veranderingen ingezet allemaal met als uitgangspunt het welzijn van onze papegaaien voor nu maar zeker voor de toekomst.
Om te beginnen worden er geen vogels meer gekocht op adressen die als algemeen onbetrouwbaar of risicovol bekend staan. Vervolgens wordt er gekeken naar het aantal vogelwisselingen in het bestand. Vindt er regelmatig uitwisseling van vogels plaats dan wordt gekeken of en zo ja hoe de aankoopprocedure geregeld is.
Als aan deze primaire criteria is voldaan wordt gekeken of de betreffende kwekerij onder toezicht van een vaste vogeldierenarts staat. Tot koop wordt overgegaan na het ondertekenen van een aankoopcontract. De aangekochte vogel wordt ter keuring aangeboden aan onze vaste vogeldierenarts. Deze voert een aankoopscontrole uit waarbij ten alle tijden bloed wordt afgenomen voor de diagnose van PBFD (Snavel en Veerrot virus), Polyomavirus en Chlamydia (Papegaaienziekte). Naast dit onderzoek wordt de feaces zowel bacterieel als parasitologisch onderzocht. Tevens wordt de totale conditie van de vogel beoordeelt.
Als het onderzoek geen aanwijzingen geeft voor eventuele problemen wordt de vogel gedurende 3-6 maand in quarantaine gehouden. Na de quarantaine periode wordt de vogel wederom door de vogeldierenarts bekeken en onderzocht. Er wordt een 2e bloedmonster opgestuurd voor PBFD en polyoma. Pas als deze uitslagen negatief zijn wordt de vogel, geïntroduceerd in het kweekbestand. Wij gebruiken de quarantaine periode niet alleen om te testen op de aanwezigheid van ziekten maar ook om de vogel om te schakelen op ons voersysteem. Daarnaast is het nuttig om het gedrag van de vogel te bestuderen en om te kijken of hier nog aanpassingen noodzakelijk zijn.
Zoals U ziet is het voeren van een stringent aankoopbeleid van wezenlijk belang op het welzijn van ons kweekbestand. Veel kwekers kijken op tegen de kosten van een dergelijk systeem. Onze ervaring is dat de gemaakte kosten niet opwegen tegen de risico’s waaraan een kweekbestand wordt blootgesteld als we “vreemde “vogels direct zonder aankoopcontrole introduceren. Als we dan nog inachtnemen dat de kosten van een aankoopcontrole maar een fractie innemen van de waarde die een “gezond” kweekbestand vertegenwoordigt is deze manier zowel commercieel maar zeker richting onze papegaaien verantwoord.
Moreel zijn wij dit ook aan onze vogels verplicht.